architect

 

 ศิลปะ กับขยะ สองคำนี้  กั้นด้วยเส้นที่บางยิ่งกว่าใยแมงมุม

ทุกอย่างที่เป็นงานศิลปะ  ถ้ามันไม่ดี มันก็ขยะชิ้นใหญ่ ที่ทุ่มเทดีๆดีเอง

ขนาดโมที่ทำส่งอ. ก่อนส่ง รักยิ่งชีพ (มีเพื่อนหลายคนบาดเจ็บ เพราะรักโม หนักสุดก็ฟันหน้าแตก หมดไปสามหมื่น O{}O!!!!!  ปากเจ่อ แขนถลอก คุ้มไหมนั่น ="= )   พอเรียนจบ ทำพอต ก็ขยะ

โต๊ะดราฟ พอเรียนจบ ก็ตั้งไว้วางฝุ่น 

 

กองกระดาษที่ไปช่วยทำของจัดบูทคณะ งาน Architect Expo มา

ปีนี้ คอนเซ็ปเป็น สถาปัตยกรรมลดโลกร้อน

แต่พองานจบ มันก็ขยะชัดๆกันทุกบูท O[]o!!!!!

บูทจัดงานมันไม่ใช่สถาปัตยกรรมสินะ

 

พอเหอะ เด๋วกลายเป็นบล็อกเกรียน เสียเปล่า

 

ด้วยโอตจี้ มาเป็นผู้ดูแลปีนี้ งานเลยถึกๆ และเปลืองตัง

(ขอบ่น ตอนแรกจะใช้ไม่ไผ่= ลดโลกร้อน แต่ด้วยการว๊ากไซโค ของโอตจี้ เลยเป็นโครงเหล็กแทน ="=

ไอ่เหล็กนี่แหละ เปลืองงงงงงง) ไม่เอารูปบูทมาลงละกัน ขอให้ไปดูกันที่ อิมแพคนะฮะ

 

ส่วนเรานั้น มีหน้าที่พับกระดาษ แล้วก็เอามาต่อๆๆๆๆ

 

จากหนึ่งชิ้น เป็นหนึ่งถ้วย เป็นหนึ่งโมดูล (Modula น่าหลอกหลอนพอกับ space  O[  ,]O  )

 

 

 

แล้วมันก็กลายเป็นโรงงานนรก ที่ผลิตของโหลด้วยมือ 

 

แต่เมื่อเอาของโหลมารวมกัน  กลายเป็นของถึก

 

เมื่อเอาของถึก ใส่ไฟ  ก็ไหม้สิคร้าบบบบบ    ก็กลายเป็นของดูดีได้   บอกแล้ววว่าแสงมันหลอกตา

 

 

 

 

 

สุดท้าย เอาไปปรับเล่นในชอป   ชอบรูปนี้อย่างประหลาด

ดู หนาวๆ เย็นๆ เมื่อกระดาษกลายเป็นน้ำแข็ง  โอรกกกก บอกแล้วว่าแสงมันลวงตา

 

 

จลรี ไปเล่นเกม  คริๆๆๆๆ แถวนี้มีใครเล่น ซีด โร มั่ง ชักชวนๆ